24 temmuz günün hikayesi

İşte bir günün hikayesi

Her gece aynı olsaydı, yaşam fakirleşirdi...

Her gece farklı olsaydı, küstahlaştırabilirdi yaşamı...

Her vakit gece olsaydı, tek kalırdı yaşamda. Öyle değil oysaki, gündüz yetişiyor imdadına gecenin...O da yalnız değil, paylaşmışlar on iki on iki...

Derken mesud, bahtiyar, geçinip gidiyorlar gece ve gündüz dip dibe.

Düşündüm...Herşey ne kadar adil, ne kadar anlamlı...

İşte bir günün hikayesi..... de on iki saat gündüzün, on iki saat gecenin marifetinde.

Geçtiğimiz 22 Ocak gecesi, "Camel" sigarasının doğum günüydü. JTİ-Japan Tobacco International- Türkiye mümessileri, emekçileri; derin bir mutluluk yaşıyorlar ve 90. yaşına eren Camel'in onuruna, Başkent-Hilton mekanlarında konuklarını ağırlıyorlardı.

Her gün biraz daha gelişerek büyüyen Camel, kucaklara sığmıyordu pek tabi. Sere serpe yayılmış masaların üstünde, gülümsüyordu sanki... Winston, Monte Carlo ve hafif kıvrak koyu mavili zarif camel çakmakları da, anlamlı gecenin sessiz konuklarıydı...

Kokteyl, akşam yemeği derken hemen ardından başlayan konser; gecenin, çalışanlarının, hakkını veriyordu. Hani olur ya her yerin dedikoducu mutsuzları, ne yapsanız hoşnut olmazlar bir kusur bulurlar, laf üretecek... Hiç bir şey bulamasalar da sağı solu dikizlerler konuşmadan; ama ne var ki laf düşmedi onlara da.

JTI, mutluluğunu yaşadı, yaşattı da hissedebilene...

Hatta Camel,

90. yıldönümünün hatırlardan silinmesini istememiş olmalı ki; Sezen Ablasını da gecenin ilerleyen dakikalarında yanında istemişti...

Kırmadı bu isteği... Altın kızlarıyla geldi Sezen AKSU...

Sesiyle, eserleriyle, orkestsırasıyla coşturdu hayranlarını. Bir ara gözlerimden birkaç damla yaş iniverdi...

Kendimden Kaçak... Yarim Keskin Bıçak... Geldim Yarım... Kaldım Yarım...

Şarkılar götürür hep bir yerlere, dalarız derinliklere bir an yarı bedenimizle, diğer yarımız masayla, bütünleşiveririz geceyle...

Harput mayaları da eklenince repertuvarlarına, coşarız seller gibi, kah ağlar, kah güleriz. Özgür bırakırız bedenleri, özgür yaşarız geceyi de...

Ve eğleniriz doyasıya, hakkını veririz davetin... Hakkını veririz hak edenin...

Ya bugün,

Bugün değil elbet o gece... Gecenin ardından yazmadım Camel'i...

Kendi gecesini bir kez de böyle yaşatsın istedim. İyi yaşanmışlar zaman geçse de aynı sıcaklığı ile anılıyor... İşte bugün, o gün gibi yazdım.

Küçük bir çakmakları var cebimizde...

Tüttürüyorum sigaramı, bakıyorum ince ince bir yol görünüyor dumanında. Kokluyorum tütünü, yalan olmasın bu o değil. Hiç sevmem yalakalığı, ne gerek var insancıkları kandırmaya...

Duygular, fikirler, kalemler... tutsağı değil ise eğer gerçeklerin; korkmayın !

Yaşam Gerçekten Çok Güzel...

Fakir kalmadım yaşamda, küstahlaşmaya gerek yok...