Zamanın birinde bir padişah toplar vezirlerini ve en yakın adamlarını tebdil-i kıyafet(Gençler için yazalım kıyafet değiştirerek, kılık da değiştirme diyebiliriz)memlekette ne oluyor ne bitiyor teftişe çıkar.

Atlarının üzerinde bir köye gelirler. Köyün girişinde on beş yirmi köpek şiddetle atlara havlamaktadırlar . Padişah ve adamları bayağı tedirgin olurlar.Adamlardan biri iner ve taş atmaya başlar.

Taş atıldığını gören köpeklerden bir kaçı kaçar gözden kaybolur. Diğerleri hala şiddetle havlamaktadır. Vezirlerden biri heybesinden ekmek çıkartır ve köpeklere doğru fırlatır.
Ekmeği kapan köpeklerden bir kaçı da hızla gözden kaybolurlar.

Fakat beş tane azgın köpek kalır ki, padişah bile dehşet içindedir.Ne taşla kaçıyorlar ne ekmekle.

Vezirler ve padişahın diğer adamları çaresizken, bakarlar bir adam geliyor.Üstü başı yırtık pırtık elinde bir sopa ve seslenir padişahın adamlarından birine” çabuk bunlardan birini öldürün”.

Adamlardan biri hemen okuna davranır ok köpeğin en azgınına saplanıp köpek ölünce diğerleri hızla kaçar ve gözden kaybolurlar.

Padişah rahatlamıştır derin bir nefes alır ve aniden çıkıp gelen bu adamı yanına çağırır ve sorar,”sen nereden bildin bir tanesi ölünce diğerleri kaçacak ve neden öldürmek zorunda kaldık?”

Tabii garip yolcu padişahın padişah olduğunu bilmiyor.

Ve şöyle der;”beyim bu köpekler var ya, padişah efendimizin askerlerine, şu an hükmettiği halkına ve vezirleri ile en yakınındakilere benzerler.

Taşla kaçanlar padişah efendimizin askerleridir biraz mırıldandıkların da Padişah efendimiz tarafından korkutulurlar ve sinerler.

Diğerleri yani ekmekle susan köpekler ise hükmettiği halkı gibidir . Padişah efendimiz memlekette bir mırıldanma olursa, halkın ekmeğini bütün tutar onlar da yer ekmeklerini ses etmez köşelerinde yaşar giderler.

İşte o öldürülmesi gereken köpeklerde padişah efendimizin vezirlerine ve çok yakınında bulunanlara benzerler.

Taştan korkmazlar, çünkü zaten padişahın gölgesindeler.

Ekmek deseniz hepsi zengindir ama hiçbir zaman doymak bilmezler her zaman bir yolsuzluk peşindedirler.

Onun için ne taş ne ekmek onları durdurmaz onlar ancak öldürülürler.

Padişah tek ,tek vezirlerinin ve yakın adamlarının gözlerinin içine bakar ,hepsi yüzünü yere eğmiştir.Bir kese altın çıkarır garip yolcuya verir ve yoluna devam eder.

Efendim bakın günümüzü şu hikaye ile bir karşılaştıralım.

Bir türlü doymayan kaç kişi var (yüksek , yüksek tepelerde),parmak hesabı yapmayalım ama başa çıkamayız ,hesap makinesi lazım ,hesap makinesi.