"Çocuk Haklarına Dair Sözleşme" 20 Kasım 1989 tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından ve 9 Aralık 1994 tarihinde T.B.M.M. tarafından kabul edilmiştir.

Ben çocuğum, on sekiz yaşına kadar bir çocuk olarak vazgeçilmez haklara sahibim.


Burada yazılı olan haklar, bütün çocuklar içindir; beyaz çocuk, kara çocuk, kız çocuk, erkek çocuk fark etmez. Do du umuz yer, konuştu umuz dil de fark etmez. Büyüklerimizin inançlarının, görüşlerinin farklı olması yüzünden çocuklara ayrım yapılmaz. Bu haklara sahip olmak için çocuk olmak yeterlidir.


Büyükler çocuklarla ilgili bütün yasalarda, bütün girişimlerde önce çocukların yararlarını düşünürler. Büyüklerimiz bu ödevlerini yapamıyorsa devlet çocuklara bakar ve korur.


Burada yazılı olan haklarımın uygulanması için gereken her türlü çaba gösterilir. Haklarımdan yararlanmam bütün devletlerin güvencesi altındadır.


Bizi büyüten, yol gösteren büyüklere bizi daha iyi yetiştirsinler diye yardım edilir.


Çocukların yaşamını korumak herkesin ilk görevidir. Yaşamak her çocu un en temel hakkıdır.


Her çocuğa doğduğunda bir isim konur. Devlet bu ismi kaydeder. Çocuğa kimlik verir. Artık çocuk o devletin vatandaşı olur.


Konan ismim, kazandı ım vatandaşlık hakkım ve aile ba larım korunur. Bunları de iştirmek için baskı uygulanmaz. Bunlar benden alınırsa bütün devletler ona karşı çıkar.


Çocuğu ailesinden kimse koparıp alamaz. Ama bazen de anne baba çocu a bakamaz durumda olabilir. Çocuk bu durumdan zarar görebilir. Çocuk zarar görmesin diye çocu a başka bir bakım sağlanır. Bu bakım sırasında çocuk anne ve babasıyla düzenli görüşebilir.


Ayrı ülkelerde yaşayan anne baba ve çocukların birlikte yaşamaları için her türlü kolaylık gösterilir.


Çocuklar anne ve babalarının birlikte izni ve haberi olmadan başka ülkelere götürülmezler, oralarda bırakılmazlar. Bunu yapanlara karşı mücadele edilir.


Beni ilgilendiren konularda benimde görüşlerim alınır. Büyükler beni dinlerler. Düşüncemi ö renmeye özen gösterirler. Çok küçüksem bir büyük de benim adıma konuşabilir.


İsteklerimi ve düşüncelerimi seçti im bir yolla açıklayabilirim, resmini çizebilirim yada yazabilirim. Ama bazı konularda başka kişiler ve toplum zarar görecekse o konudaki kurallara da uymam gerekir.


Biz çocukların düşüncelerini geliştirmeleri ve istedikleri dini seçmeleri hakkına saygı gösterilir. Bu konuda bizi yetiştirmekle yükümlü olan büyüklerimizin de bize yol gösterme hakları ve görevleri vardır. Onlara da saygı gösterilir.


Arkadaşlarımla barış içinde toplanabilirim. Dernekler kurabilirim. Kurulu derneklere üye olabilirim. Çocuklar onurlu ve saygın birer insandır. Hiç kimse onların onurlarını kıramaz, onları küçük düşüremez yaşadı ı konut ve kurumdaki özel yaşantısına karışamaz. Bu haklarımız yasalarla korunur.


Yetiştirilmemizden en başta anne babamızın ya da onların görevini üstlenen büyüklerimiz sorumludur. Onların bu görevlerini en iyi biçimde yapabilmeleri için her türlü kolaylık sa lanır, gerekiyorsa yardım edilir.


Yetişmemizden sorumlu olanlar bu haklarını çocuklara zarar verecek şekilde kullanmazlar.


Çocukların bu türlü zararlara u ramaması için her türlü önlemi alma devletin görevidir.


Çocuklar ailelerinden yoksun kalabilirler. Bazı aile ortamları ise çocuklar için yararlı olmayabilir. İşte o zaman çocukların devletten özel koruma ve yardım alma hakları vardır. Anne babasıyla birlikte olamayacak çocukların aile yoksunlu u çekmemesi için onlara iyi aileler bulunur. Bunun için çok dikkatli bir araştırma yapılır.


Çocuklar başka ülkeye gitmek zorunda kalırsa, o ülkede çocukları korur. Birbirinden ayrı kalan anne ve baba birleştirilmeye çalışılır.


Özürlü çocuklar özel olarak korunurlar. Kendilerine yeten birer saygın insan olmaları sa lanır. Devlet onların bakımları e itimleri ve iş sahibi olmaları için gerekli kurumları oluşturur. Ailelerine her türlü yardımı yapar.


Sağlığım ve hastalıklardan korunmam devletin ve toplumun güvencesi altındadır. Bunun için beslenmeme, aşılarımın yapılmasına, çevrenin temizli ine dikkat edilir. Hastalanırsam tedavi edilirim.


Kreşler, çocuk yuvaları, yurtlar, okullar, çocuk hastaneleri çocukların haklarına uygun olarak, çocuklara daha iyi bakmak için yeniden düzenlenirler.


Bütün çocukların sağlıkları, eğitim hakları, beslenme ve bakımları güvence altına alınır. Bana bakmakla yükümlü olanlara bana daha iyi bir yaşam sağlamaları için gerekirse giyim, barınma ve beslenme konularında yardım edilir, destek olunur.


Eğitimi eksiksiz yapabilmem için desteklenir ve korunurum. İlkö retim herkes için parasızdır, kız olsun erkek olsun her çocuk için zorunludur.


Boş zamanlarımı de eğlenrlendirmem, oynamam, eğlenmem için oyun bahçeleri, çocuk kulüpleri, kitaplıklar,spor okulları açılır. Her çocuk böyle faaliyetlere özendirilir. Bunlardan yararlanmak hepimizin hakkıdır.


Ben çocuğum; büyükler gibi bir işte çalışamam. Ben okula gider ve oynarım. Eğer çalışmak zorunda kalırsam yapaca ım iş e itimime engel olmamalı, sa lı ımı bozmamalı, bence zararlı alışkanlıklar yaratmamalıdır.


Çocuklar zararlı maddelere karşı korunurlar. Bunları üretenler ve çocuklara verenler cezalandırılır. Bedenim bana aittir. Beni bedensel ve ruhsal yönden örseleyecek hiçbir yaklaşıma izin verilmez.


Çocukları kaçırıp kötü kişilere satan, onları uygunsuz şekilde çalıştırmak isteyenlerle tüm devletler mücadele ederler. Çocukları korurlar.


Büyükler kendi çıkarları için çocukları kullanmazlar.


Hiçbir çocuk insanlık dışı yöntemlerle yada aşa ılanarak cezalandırılamaz. Çocuklar suç işlemişse uygulanacak cezalar yaşına uygun, gelişmelerini engellemeyecek ve e itsel olmalıdır.


İnsanların birbirini öldürmesi kötüdür. Savaş insanların birbirini öldürmesidir. Çocuklar savaştan korunmalıdır. On beş yaşından küçük hiçbir çocuk askere alınmaz.


Eğer çocuklar çeşitli nedenlerle zarar görmüşlerse bedensel ve ruhsal sa lıklarına yeniden kavuşmaları için tüm önlemler alınır. Yeniden topluma kazandırılırlar.


Çocuklar suçun ne oldu unu bilmezler. Bilerek ve isteyerek kimseye zarar vermezler. Suç işleyen çocukların yeniden topluma kazandırılması için özel yasalar çıkarılır, özel kuruluşlar oluşturulur.


Eğer bir ülkenin yasaları bu çocuk hakları sözleşmesine uygunsa de iştirilmez. De ilse de iştirilir.


Çocukların haklarına ilişkin tüm bu ilkeleri hem çocuklar hem de büyükler ö renmeli ve ö retmelidir. Bu nedenle bu bildirge "büyükçeden" "çocukçaya" çevrilmeye çalışılarak oluşturulmuştur.