HER ŞEYE RAĞMEN DÜŞMANA İNAT YAŞAYACAĞIZ
YARIN BİZİM ÇÜNKÜ...
BİZ ÖLECEĞİZ AMA ÇOCUKLARIMIZ BIRAKACAĞIMIZ MİRASI TAŞIYACAKLAR
YÜREKLERİNDE...
VE ONLARIN YÜREKLERİ BİZİM ALTINDA EZİLDİĞİMİZ KORKULARI TAŞIMAYACAK...






                  YILMAZ GÜNEY

arkadaşlar dikkat cekmedi sanırım ama şiirlerinizi bekliyorum dörtlük olarak da bizimle paylaşabilirsiniz...
 .'.^bekliyorum

çok güzeldi teşekkürler
+rep

Nasıl anlatılıyordu o duygu
Sözler tozpempeydi
Susmalar uçuk mavi

Nerde benim belleğim
Unutmuşum o en çok bildiğim sözü
Bu gece ellerim bile dilsiz
Konuştukça zehir yeşili
Sustukça zifirden karanlık

 AZİZ NESİN

insanlar ne kadar yalnızdır?

belki beş kitaba sığmaz

ama tek cümleye sığdırmak gerekirse

“tahmin edemeyeceğiniz kadar”dır

bu insafsız sorunun yanıtı

"vedandan beri yalnızım;

bir tek kalp çarpışımla yapayalnız"

der eski bir şarkının sözleri

kimbilir belki kalp çarpışı da terk eder insanı

ve kalır elde ömrün geçmesi gereken yılları...


Düş Hekimi Yalçın Ergir 

 

bilirim buz dağıdır özlem
eflatun sabahlarda,
bilirim kulaklarım çınladığında
özleyenim vardır uzaklarda,
ve yine bilirimki
özleyenim özlediğimdir aslında....

bir bakışın kudreti bin lisanda yoktur
bir bakışın bazen şifa bazen zehirli oktur...

bir bakış aşığa neler neler anlatır
bir bakış bir aşığı saatlerce ağlatır.

bir bakış bir aşığı aşkından emin eder

sevişenler daima gözlerle yemin eder..

     VİKTOR HUGO

                                                         YAĞMUR YALNIZLIGI
                                                    Ben görmesemde olur
                                                    Ağladıgım geceler için bir lamba yak
                                                    İçinde güneşli bir gün özlemi olan...
                                                    Yoksa kaybedecegim sesimi,
                                                    Bir çoçuk;
                                                    Durmadan aglayacak ardım sıra.
                                                    Bulutlar geçecek gözlerimden sürü sürü;
                                                    Sonra sırayla insanlar
                                                    Evler,kaldırım taşları...
                                                    Ben olmasam da olur
                                                    Her kayan yıldız için bir dilek tut
                                                    Kimsesiz çocukları da unutmadıgın...
                                                     
                                                           İşte o gün sana
                                                           En güzel şiirimi yazacagım!!!

Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
Gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
                    içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
                    ki içinde beni görebilesin...
Fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
                        senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orda beraber yaşarız
külümün içinde külün,
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
Ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
                                     yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
                    biri sen
                    biri de ben.
Ben
daha ölümü düşünmüyorum.
Ben daha bir çocuk doğuracağım.
Hayat taşıyor içimden.
Kaynıyor kanım.
Yaşayacağım, ama çok, pek çok,
ama sen de beraber.
Ama ölüm de korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
                                bizim cenaze şeklini.
Ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?
İçimden bir şey :
                  belki diyor
 

                                   18 Şubat 1945
                                   Piraye Nâzım Hikmet

İtiraftır....

Seni boş yere kırdım
Artık bunu anladım
Bu vicdan azabıyla
Çok geceler ağladım

Kaybetmek korkusunu
yüreğimde hissettim
Bir şans daha ver bana
Değerini farkettim

nefes kadar lazımsın
sen benim hayatımsın
OLMAZSA OLMAZIMSIN
YOKLUĞUNDA ANLADIM
 
Mesut Örs (wolfson)
 

yaf ben bişi anlamadım nerden yazcam nerden silcem ne dicem ne sölicem
acayip bişi burasıııı gurtarın beni

orta okuldayken ezbere okuduğum ve okurken gözlerimin dolduğu mükemmel bi Rıfat Ilgaz şiiri... 

Sizi yoklama defterinden öğrenmedim
Haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Kendime göre karşılarken akşamı
Nane şekeri uzattı en tembeliniz
Götürmek istedi küfesinde
Elimdeki ıspanak demetini
En dalgını sınıfın
Çoğunuz semtine uğramaz oldu okulun
Palto ayakkabı yüzünden
Kiminiz limon satar Balıkpazarı'nda
Kiminiz Tahtakale'de çaycılık eder
Biz inceleyeduralım aç tavuk hesabı
Tereyağındaki vitamini
Kalorisini taze yumurtanın
Karşılıklı neler öğrenmedik sınıfta
Çevresini ölçtük dünyanın
Hesapladık yıldızların uzaklığını
Orta Asya'dan konuştuk
Laf kıtlığında
Birlikte neler düşünmedik
Burnumuzun dibindekini görmeden
Bulutlara mı karışmadık
Güz rüzgarlarında dokulmuş
Hasta yapraklara mı üzülmedik
Serçelere mi acımadık kış günlerinde
Kendimizi unutarak

RIFAT ILGAZ

adini sen koy.....
yüreğim….kanayan bir yaz gecesi
düşlerim… yarım kalmış bir yaz fırtınası
kapanmışım terkisine simsiyah
susarsa yüreğim susar
parçalanır olanca öcüyle
siz dinleyin
bu yeryüzü, bu gökyüzü, hoyrat yıldızlar
bu gürültüler, bu yankılar, bu arya
bu benim son kanamam
gün, bensiz yüreklere doğmak üzere

bu halime aşina değilim,
her an’ıma bin dirayet,
oysa kifayetsizim,
yüzümde renk sustu,
dudaklarımda ses,
dilimde kıyametin gizli harfleri,
ömrüm ahrete gitmek üzere.
alintidir.......
cok severim bu satirlari.........

Birgün yanıma geldin,Seni seviyorum dedin
Birden dünya durdu
Ne mutlu olmuştum hatırlarmısın?
Şimdi öyle değil
Unuttum demek istiyorum yüzüne,
Ayrıldık bak sevgilim,
Şimdi senin kalbinde başkası,
Gözlerinde nem var.
Ben seni ölesiye sevmiştim.
Senden sonra hayatım aslında pek değişmedi.
Sadece artık sen yoktun
Bikaç gece,
Seni seviyorum dediğin zamanlar aklıma geldi
Ağladım ve kendime unutmak için söz verdim.
Birde sevgilim,
Seni unutmak için söz verdim.
Senden ayrıldıktan sonra
Kendime söz verdim.
Bir daha kimseyi kalpten sevmicem diye
Ve şimdi sözümü tutuyorum
Ve şimdi
Sen bana bakınca birden içim değişiyo
Ama artık
Sana seni seviyorum diyemiyorum.
Çünkü SENİ SEVMİYORUM.
Sana yeni sevgilinle mutluluklar eski sevgilim.