Kaldırım Kenarı

Yine yağmurlu bir sonbahar akşamı...Yalnızlığın getirdiği hüzün ve çaresizlikler ardına saklamış keşke kelimesini söyleyebilmek için,bedenine saplanma etkisi yapan sonbahar yağmuru altına aldırmadan,sonu olmayan karanlık sokaklarda yalnızlığa haykırıyordu arı karsısında çaresiz kalan yaralı bir karanfil gibi. Her güneş açtığında yalan dünya kelimesini dağlara haykırırken,dağlar da yankı yaparak doğruluyordu bu yalnızlığa sürgun olmuş adamın kifayetsiz haykırışlarını...Gıne bır ekim akşamı yalnızlıkla suslenmiş eski bir sokaktan geçerken,kaldırım kenarında,başını dizlerinin arasına koymuş,saçları sonbahar yağmuru altında ıslanmıs bir genç kızın oturduğunu gördü.Genç adam Genelde insanlara karşı soğuktu.Hayat ona insanlara karşı soğuk olmayı öğretmişti.Ama bir anda yüreğinin derinliklerine kadar inen ateş,kalbinin hızlı bir şekilde atmasına neden oldu.Bu da heyecanı doğurdu.Yüzünde garip bir tebessüm belirdi.ilk defa böyle bir şey oluyordu.Sakin adımlarla genç kızın yanına yaklaştı.Genç adam:’’Yalnızlık ne grip bir şey değil mi,Dünya ne garip...’’sözlerini kaldırım kenarında oturan genç kıza bakarak söyledi. Genç kız kafasını dizlerinin arasından kaldırdı.Masum gözlerle Genç adamın gözlerine baktı.genç adam devam etti...’’Dünyada yalan olmayan bir şey var mı acaba...’’dedi genç adam.kız sadece adamın gozlerine baktı...hiçbirşey konuşmadı.genç adam cevap alamayınca sessis adımlarla oradan uzaklaşmaya başladı.tam köşeyi dönecekken ''VAR''diye bir ses işitti. Hemen arkasını döndu.Bu kelime kaldırm kenarında oturan kıza aitti."AŞK"dedi genç kız.’’bu dünyada herşey yalan ama aşk değil.Herşey gelip geçici ama aşk değil.’’genç adam uzun bir süre olduğu yerde kaldı.Gözleri kaldırım kenarından kalkıp ona doğru yürüyen genç kızın gözlerini izliyordu.Genç kız adamın yanına yaklaştı.Kız sordu:’’Sence aşk nedır’’.Adam bır sure kendine gelemedı.alamadı gözlerini genç kızın gozlerinden.Uzun bir sure sonra kendine geldikten sonra döküldü kelimeler ağzından kızın gozlerıne bakarak:

Aşk, Karanlık Gecelerde Onu Beklerken Karanlığa Sürgün Olmaktır...
Aşk, Yaşanılan O Güzel Anıların Sonzuza Kadar Kalbinin Derinliklerine Kazınmasıdır...
Aşk, Sonbahar Rüzgarında Savrulan Yaprakların;Sen Yalnızlığa Haykırırken Yüzüne Teker Teker Çarpmasıdır...
Aşk, Çiseleyen Sonbahar Yağmurunda Sessizce Islanırken,Gözlerinin Kalbimi Haykırırcasına Kurulamasıdır...
Aşk, Dört Duvar Arasında Sıkışıp Kalmışken,Saçlarının Bedenimi Sessiz Bir Şekilde Sarıp,Aydınlığa Kavuşturmasıdır...
Alttaki son cümleyi ikisi beraber aynı anda söylediler.

Aşk, Onun Gözlerine Sessiz Bir Şekilde Dalarken,Bir Anda Dayanamayıp Onun İçin Atan Kalbinin Esrarengiz Bir Şekilde Durmasıdır...

İkisininde yüzünde küçük bir tebessüm belirdi...Ikısıde yağan sonbahar yağmuru altında sırılsıklam olmuşlardi.Genç adam"ıslanmışınız ve yorgun görünüyorsunuz.Gelın sızı evınıze bırakayım.Genç kız kabul etti ve eve dogru yavaş adımlarla yürüdüler...evin onune gelmişlerdi. Genç kız evım burası dedı.Tamam o zaman dedı genç adam.ayrılma vaktı gelmişti...adam istemezcesine"bende gitsem iyi olur’’ dedi.kız hiçbirsey soylemedı.adam tam arkasını dönmus gidecekken."bir yorgunluk kahvesi içmeden mi sozunun kulaklarında belırdıgını fark ettı. Arkasını dondu.Sevecen bır tebessumle pekı dedı.Genç kız mutfaktan kahveyi getirdi.Adam kahveyi içti.Son zamanlarda böyle güzel bir kahve içtigini hatırlamıyordu.Yada aşık oldugu için mi bu kahve ona o kadar güzel geliyordu.’’Kahveniz çok güzel olmuş dedi’’ genç adam.Genç kız teşekkür etti.Kızın eli masanın üzerindeki müzik cdsine uzandı.Cdyi hemen müzik setine taktı.Grup Antares – Masum Gözler şarkısı çalıyordu.Genç kız ‘’Benimle dans eder misiniz’’ dedi.Adam heyecanla kabul etti.Sabaha kadar dans ettiler.Sabaha kadar ne genç adam ne genç kız gözlerini birbirinin gözlerinden ayırmadan öylesine büyük bir duyguyla dans etmişlerdi ki,evdeki eşyalar da onları izliyor duruşlarıyla onlara ayak uydurmaya çalışıyorlardı.Sabahın ışıkları karanlık gökyüzünü zorluyordu.Ay ışıgı yavaş yavaş etkisini kaybetmeye,onun yerini güneşin ışıkları doldurmaya başlıyordu.

Adam ‘ben artık kalkayım’ dedi.Peki dedi genç kız.Genç adam ayakkabılarını giydi.’sonra görüşürüz,yarın aynı saatte aynı yerde bekliyorum’ dedi.Genç kız kabul etti.

Akşam olmuştu.Saat yaklaşıyordu.Genç kız kaldırım kenarına çoktan oturmuş genç adamı bekliyordu.Aşkını bekliyordu.Hayatını ,yaşama nedenini ,diğer yarısını bekliyordu kaldırım kenarında…Söz verilen saatten 1 saat geçmişti ama genç adam hala yoktu.Gelmemişti.Başına bir şey gelmesinden korktu.1 saat daha bekledikten sonra kaldırım kenarından kalkıp evine gitti.O gece hiç uyumadı.Aklı hep genç adamdaydı.Neden gelmemişti.Ne olmuştu.
Genç kız kahvaltı yapmak için marketten bir şeyler almaya karar verdi.1 gündür ağzından bir lokma geçmiyordu.Markete gitti.Nuri amca bana 250 gram kaşar peynirle 2 ekmek verebilir misin dedi.Tabi dedi Nuri amcası genç kıza.Kız saga sola başka ne alabilirim diye bakarken birden gözü gazete reyonlarındaki habere takıldı.

MİLLİYET GAZETESİ HABERLERİ 21 EKİM 2007

SEVGİLİSİNE KARANFİLLERİNİ VEREMEDİ!!

ŞOK!!DÜN AKŞAM SAATLERİNDE KARŞIDAN KARŞIYA GEÇEN GENÇ ADAM
KARŞIDAN GELEN ARABAYI GÖRMEYİNCE ELİNDEKİ KARANFİLLERLE BERABER YERE DÜŞTÜ.GENÇ ADAM UZUN SÜREN MÜDAHELELERE RAĞMEN KUTRARILAMADI.

Aslında genç adam çiçekçiden bir demet karanfil almak için buluşma saatine geç kalmıştı.Bu yüzden genç kızı bekletmemek için koşarak gidiyordu.Kırmızı ışığa aldırmadan karşıdan karşıya geçmek istedi.Fakat karşıdan gelen araba genç adamın karşıya geçmesine engel oldu…

Kız şoktaydı.Hiçbirşey duymak hiçbirşey bilmek istemiyordu.Sadece gözünden yaşlar boşalırcasına ağlamak istiyordu.Yere kapandı.Kafasını dizlerinin arasına koydu ve saatlerce saatlerce ağladı…Saatlerce agladıktan sonra kafasını dizlerinin arasından kaldırdı ve şu sözü söyledi…

NEDEN…?