Nefs Tezkiyesi Allahın nurlarının kişinini nefsinin kalbine yerleşerek nefsin kalbindeki afetlerin temizlenmesi işlevidir.
 Ruhunu ölmeden evvel Allaha ulaştırmayı dileyen kişi Allahı zikretmelidir. Çünkü en büyük ibadet zikirdir.
29 / ANKEBUT - 45

Utlu mâ ûhıye ileyke minel kitâbi ve ekımıs salât(salâte), innes salâte tenhâ anil fahşâi vel munker(munkeri), ve le zikrullâhi ekber(ekberu), vallâhu ya’lemu mâ tasneûn(tasneûne).
Kitaptan sana vahyedilen şeyi oku ve salâtı ikâme et (namazı kıl). Muhakkak ki salât (namaz), fuhuştan ve münkerden nehyeder (men eder). Ve Allah'ı zikretmek mutlaka en büyüktür. Ve Allah, yaptığınız şeyleri bilir.

Bu bağlamda zikir nasıl yapılır ona bakalım.
7 / A'RAF - 205

Vezkur rabbeke fî nefsike tedarruan ve hîfeten ve dûnel cehri minel kavli bil guduvvi vel âsâli ve lâ tekun minel gâfilîn(gâfilîne).
Ve sabah ve akşam vakitlerinde Rabbini kendi kendine, korkarak ve yalvararak, sözün sesli olmayanı ile zikret. Ve gâfillerden olma.

Allahu teala zikrin sesli olmayanıyla zikir yapın diyor yani kendimizi parçalamamıza gerek yoktur Allahın ölçüsü bu yönde.

ZİKİR NEDİR?

73 / MUZEMMİL - 8

Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ(tebtîlen).
Ve Rabbinin İsmi'ni zikret ve herşeyden kesilerek O'na ulaş.

Zikir Allahı ismiyle zikretmektir. Yani "ALLAH ALLAH ALLAH" diye iç sesimizle yapacağımız zikirdir. Zaten eğer kalp atışlarımızı dikkatle dinlersek anlaşılır.
 Ve bu ayeti kerime öncelikle ara sıra zikir yapmamız gerektiğini belirtmekte.
Unutmayalım ki zikir kişinin ruhunu allaha ulaştırmasında benzin görevi üstlenir. Ne kadar çok zikir yaparsa kişi, ruhu o kadar çabuk allahın zatına ulaşır.


Daha sonra çok zikir üzerimize farz kılınmış.

33 / AHZAB - 41

Yâ eyyuhellezîne âmenûzkûrullâhe zikren kesîrâ(kesîran).
Ey âmenû olanlar! Allah'ı çok zikirle (günün yarısından fazla) zikredin.

Ve sonra daimi zikri farz kılnmış.

4 / NİSA - 103

Fe izâ kadaytumus salâte fezkurûllâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum, fe izatma’nentum fe ekîmus salât(salâte), innes salâte kânet alel mu’minîne kitâben mevkûtâ(mevkûten).
Namazı bitirdiğinizde; ayaktayken, otururken ve yan üzeriyken (yan üstü yatarken) Allah'ı hep zikredin! Güvenliğe kavuştuğunuzda namazı erkânıyla kılın. Çünkü; namaz, mü'minlerin üzerine, vakitleri belirlenmiş bir farz olmuştur.

Zikir yapmaya başlayınca insan ilk önce göğsü şerh edilir. (Tabi Sadece Allaha Ulaşmayı Dileyenler İçin) . Çünkü sadece Allaha ulaşmayı dileyenler takva sahibiir. İşte ayet;

30 / RUM - 31

Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne).
O'na (Allah'a) munib olun (Allah'a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

Zaten kişi sevdiğine ulaşmayı diler değil mi?

İşte Göğsün şerh edilmesi (manevi olarak) ve allahtan gelen nurların şerh edilen nefsin kalbinden içeri girip nefsin afetlerini temizlemsi;

94 / İNŞİRAH - 1

E lem neşrah leke sadrek(sadreke).
Göğsünü senin için şerhetmedik mi (yarıp genişletmedik mi)?

94 / İNŞİRAH - 2

Ve vedagnâ anke vizrek(vizreke).
Ve senden yükünü kaldırdık (kaldırmadık mı?).                  Yük dediği nefsin afetleri

94 / İNŞİRAH - 3

Ellezî enkada zahrek(zahreke).
Ki o (yük) senin sırtını bükmüştü.                              Nefsindeki afetler günah işlemene sebepti

94 / İNŞİRAH - 4

Ve refa’nâ leke zikrek(zikreke).
Ve senin için, zikrini yükselttik.                                 Zikrini yükselttik ve böylece nefsini tezkiye ettin.

 

6 / EN'AM - 125

Fe men yuridillâhu en yehdiyehu yeşrah sadrehu lil islâm(islâmi), ve men yurid en yudıllehu yec’al sadrehu dayyikan haracen, ke ennemâ yassa’adu fîs semâi, kezâlike yec’alûllâhur ricse alâllezîne lâ yu’minûn(yu’minûne).
Öyleyse Allah kimi Kendisine ulaştırmayı dilerse onun göğsünü yarar ve (Allah'a) teslime (İslâm'a) açar. Kimi dalâlette bırakmayı dilerse, onun göğsünü semada yükseliyormuş gibi daralmış, sıkıntılı yapar. Böylece Allah, mü'min olmayanların üzerine pislik (azap, darlık, güçlük) verir.

39 / ZUMER - 22

E fe men şerehallâhu sadrehu lil islâmi fe huve alâ nûrin min rabbih(rabbihi), fe veylun lil kâsiyeti kulûbuhum min zikrillâh(zikrillâhi), ulâike fî dalâlin mubîn(mubînin).
Allah kimin göğsünü İslâm için (Allah'a teslim için) yarmışsa artık o, Rabbinden bir nur üzere olur, değil mi? Allah'ın zikrinden kalpleri kasiyet bağlayanların vay haline! İşte onlar, apaçık dalâlet içindedirler.


İşte gördük ki nefs tezkiyesi kişinin yaptığı zikir seviyesine bağlıdır.

ŞİMDİ SONUÇ.......

91 / ŞEMS - 9

Kad efleha men zekkâhâ.
Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir.

87 / A'LÂ - 14

Kad efleha men tezekkâ.
Nefsini tezkiye eden kimse felâha (kurtuluşa) ermiştir.


ALLAH RAZI OLSUN

allah sizlerden de razı olsun

kardeşler hala aranızda ALLAHA ULAŞMAYI DİLEMEYEN KALDI MI? BİR TEK TALEPLE ALLAHIN DOSTLUĞUNU KAZANMAK DAHA DOĞRUSU BU KADAR KOLAY RABBİMİZİN BU LÜTFUNA MAZHAR OLMAK.
HADİ HEP BERABER DİLİYORUZ.
YA RABBİ. PEYGAMBER EFENDİMİZ VE SAHABESİ VE DİĞER BÜTÜN EVLİYALAR NASIL Kİ YAŞARKEN RUHLARINI SANA ULAŞTIRMAYI DİLEMİŞLERSE BEN DE O ŞEKİLDE RUHUMU SANA ÖLMEDEN EVVEL TESLİM ETMEK İSTİYORUM.

HADİS ;
ÖLMEDEN EVVEL ÖLÜNÜZ Kİ ALLAH SİZE 700 KAT VERSİN.
AYET ;
2 / BAKARA - 261

Meselullezîne yunfikûne emvâlehum fî sebîlillâhi ke meseli habbetin enbetet seb’a senâbile fî kulli sunbuletin mietu habbeh(habbetin), vallâhu yudâifu li men yeşâu, vallâhu vâsiun alîm(alîmun).
Mallarını Allah yolunda harcayanların durumu, her sünbülünde (başağında) yüz adet tane (tohum) olmak üzere, yedi sünbül (başak) veren bir tek tohumun durumu gibidir. Allah, dilediği kimse için (onun rızkını) kat kat artırıp verir. Ve Allah Vâsi'dir, Alîm'dir.

ACİZİM ACİZ OLANI İSTEMEM FANİYİM FANİ OLANI İSTEMEM RUHUMU RAHMANA TESLİM EYLEDİM GAYRİ BİŞEY İSTEMEM. said nursi bediüzzaman / küçük sözler

çok güzel bilgiler sizden de Allah razı olsun nedense hep başımız sıkıştığında Allah a yöneliyoruz ve o buna rağmen bize yardımını ve affını esirgemiyor
birde o zaman Kuran a göre o kafalarını sallayarak kendinden geçmiş bir şekilde Allahı zikredenler aslında zikretmemiş oluyor madem öyle bunu bile bile niye yapıyorlar acaba
+rep ACİZİM ACİZ OLANI İSTEMEM FANİYİM FANİ OLANI İSTEMEM RUHUMU RAHMANA TESLİM EYLEDİM GAYRİ BİŞEY İSTEMEM. said nursi bediüzzaman bu sözü de beğendim ama ben said nursiye karşı önyargılıyım belkide sadece kulaktan dolma bilgilere sahip olduğum içindir kim bilir..

zikrediyolar fakat allahın ölçüsü o değil. ikincisi onlardan biri varsa tanıdığın sor o ayeti bilmesi mümkün değil. bilse bile ya o başka falan filan derler. çünkü insanlar kuranı deil şeyhlerini ön planda tutuyolar.
 o sözü şunun için yazdım yani ruhun allaha ulaştırılması gerektiğine bi kanıt olarak.

yok ben tanımıyorum ama bir çok kez televizyona haber oldular kendilerinden geçtikleri için teşekkürler sözde gerçekten güzel 

yani bi müslümana yakışıyo mu değil mi yani müslüman kişi moderndir her şeyi en medeni seviyede yaşar o görüntüler hoş değil ve uymuyo zaten kuran a

şehir dışında olduğum için yazamadım.

özel mesaj gönderemiyorum ne yapmalıyım.
özel mesaj gönderemezsiniz diye bi uyarı alıyorum

DİNLERARASI DİYALOG, TEK DİN

Allah, Kuran’ı Kerimde Ali İmran suresi 19. ayette Allah’ın indinde tek din olduğunu, başka bir dinin hiç olmadığını bildiriyor.
O halde, dialogun ötesine geçip dinlerin birleştirilmesinden bahsetmek yanlış olmayacaktır kaanatindeyiz. Biz yaratılanlar olarak biliyoruz ki, Yaratıcımız tektir ve insanı yaratmasında bir değişiklik yoktur, hep aynıdır, o zaman O’nun gönderdiği dininde tek olması gerektiğini idrak edip buna göre değerlendirmemiz gerekmektedir.
Hz. Adem ,Hazreti İbrahim, Hz. Musa, Hz. İsa ve Hz. Muhammed, Allah’ın bu tek dinini yaşadılar ve dünya ve ahiret saadetine böyle ulaştılar. Saadet yani mutluluk diyoruz, çünkü din gerçekte kurtuluş ve mutluluk demektir. Din, Allah tarafından sadece insanların mutlu olması için indirilmiştir. Bunun için Allah, öncelikle insanları Kendisine davet eder. Allah’ın mesajında değişiklik olmaz , mesaj bütün semavi kitaplarda aynıdır. Şimdi Kuran’a dönüyoruz ve Allahu Teala’nın din konusunda buyurduklarına bakıyoruz.

3/AL-İ İMRAN-67: Mâ kâne ibrâhîmu yahûdiyyen ve lâ nasrâniyyen ve lâkin kâne hanîfen muslimâ(muslimen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
İbrâhîm ne yahudi, ne de hristiyandı. Lâkin o HANİF (Allah’ın tekliğine, ona ölümden evvel ulaşmanın ve teslim olmanın farz olduğuna inanan) olarak (Allah’a) teslim olmuştu. MÜŞRİKlerden de değildi.
3/AL-İ İMRAN-95: Kul sadakallâhu fettebiû millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
De ki: “Allah doğru buyurdu. Öyle ise HANİF olarak İbrâhîm’in dînine tâbî olun. Ve (zaten o), müşriklerden değildi.”
6/EN'AM-161: Kul innenî hedânî rabbî ilâ sırâtın mustekîm(mustekîmin) dînen kıyamen millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
“Muhakkak ki; Rabbim, Beni hanif olarak Sıratı Mustakîm’e, kıyâmete kadar ayakta kalacak olan Hz. İbrâhîm’in milletinin dînine hidayet etti.” de. Ve o, müşriklerden olmadı.
16/NAHL-123: Summe evhaynâ ileyke enittebi’ millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
Sonra da Sana “hanif (tek Allah’a yönelen) olarak İbrâhîm (A.S)’ın dînine tâbî olmayı” vahyettik. Ve o, müşriklerden olmadı.

Bu ayetler çerçevesinde görülüyor ki ; Allah, insanların Hz. İbrahim’in Hanif dinine tabi olmalarını emretmektedir. Bu emre itaat edebilmek için önce insanı tanımalıyız. İnsanlar aslında üç vucudla yaratılmışlardır. Fizik vucud, nefs ve ruh. Ruh, Rabbimizin emrindendir ve Allah’ı temsil eder. Nefs ise afetlerle doludur ve şeytanı temsil eder. Fizik vucud ise bu iki vucuda evsahipliği yapar.
Hanif dini esas itibariyle Allah’a yönelmekle başlar , Allah dostuna tabiyetle devam eder ve nefsin arındırılmasıyla birlikte emanetlerin birer birer Allah’a teslimi ile doruğa ulaşır. Nefs kötülüklerle dolu olduğu ve şeytanın temsilcisi olduğu için, mutlaka Allah’ın zikriyle arındırılarak yani nefsteki kötülükler tezkiye ve tasfiye edilerek faziletlerle doldurulmalıdır. İşte o zaman insan erdemli insan olur. Osmanlılar yükselme devresi süresince nefs tezkiyesini en güzel şekilde gerçekleştirdiler. Böylece sevginin, adaletin, hoşgörünün sahibi oldular. Allah’a yakın oldular. Şimdi ayetlerle Kuran’da , İncil’de ve Tevrat’ta Hanif dininin bir bütün olarak nasıl yaşanması gerektiğini görelim.



1. Safha: Allah’a yönelmek, hayattayken Allah’a kavuşmayı arzu etmek
Kuran:
30/RUM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne).
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

İncil:
Matta 7:7,8 "(Allah’ı)Dileyin, size verilecek;(Allah’ı) arayın, bulacaksınız; kapıyı çalın, size açılacaktır. Çünkü her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana açılır.

Tevrat:
Samuel 7:3,4 Samuel İsrail halkına şöyle dedi: "Eğer bütün yüreğinizle RAB'be dönmeye (Allah’a ulaşmaya) niyetliyseniz, yabancı ilahları ve Tanrıça Aştoret'in putlarını aranızdan kaldırın. Kendinizi RAB'be adayıp yalnız O'na kulluk edin.

2. Safha :Allah’ın tayin ettiği İrşad makamı önünde Tövbe ve Tabiyet
Kuran:
4/NİSA-64: Ve mâ erselnâ min resûlin illâ li yutâa bi iznillâh(iznillâhi), ve lev ennehum iz zalemû enfusehum câûke festagferûllâhe vestagfere lehumur resûlu le vecedûllâhe tevvâben rahîmâ(rahîmen).
Biz, resûlleri ancak Allah’ın izniyle, kendilerine itaat edilsin diye göndeririz. Onlar, nefslerine zulmettikleri zaman eğer Sana gelselerdi ve Allah’tan mağfiret dileselerdi, Resûl de onlar için mağfiret dileseydi; Allah’ı tövbeleri (her iki tarafın mağfiretini, tövbesini) kabul eden ve rahmet gönderici olarak bulurlardı.

İncil:
Matta 3:5,6 Yeruşalim, bütün Yahudiye ve Şeria yöresinin halkı ona geliyor, günahlarını itiraf (mürşid önünde itiraf) ediyor, Onun tarafından Şeria Irmağı'nda vaftiz ediliyordu.

Tevrat:
Mezmurlar 5:11 Sevinsin Sana sığınan (Sana tabi olan) herkes, Sevinç çığlıkları atsın sürekli, Kanat ger üzerlerine; Sevinçle coşsun ismimi sevenler sende.

3. Safha: Ruhun Allah’a vararak teslimi (vuslat)
Kuran:
73/MUZEMMİL-8: Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ(tebtîlen).
Rabbinin (Allah’ın) ismiyle zikret ve herşeyden kesilerek O’na (Allah’a) dön (ulaş, vasıl ol).
İncil:
Yuhanna 3:13 Gökten inmiş olan İnsanoğlu'ndan başka hiç kimse göğe çıkmamıştır (Allah’a ulaşmamıştır).
Tevrat:
Mezmurlar 2:12 Onun ayağını öpün ki öfkelenmesin, Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz, Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir. Ne mutlu O'na sığınanlara (ne mutlu ruhunu Allah’a ulaştıranlara)!

3/AL-İ İMRAN-67: Mâ kâne ibrâhîmu yahûdiyyen ve lâ nasrâniyyen ve lâkin kâne hanîfen muslimâ(muslimen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
İbrâhîm ne yahudi, ne de hristiyandı. Lâkin o HANİF (Allah’ın tekliğine, ona ölümden evvel ulaşmanın ve teslim olmanın farz olduğuna inanan) olarak (Allah’a) teslim olmuştu. MÜŞRİKlerden de değildi.

Kuran:
30/RUM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne).
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

öncelikle allah razı olsun verdiğiniz bilgiler için  ancak bu iki ayette birinde ölümden evvel allaha ulaşmak istemek farz ikincisindede allaha ulaşmayı dileyin demiş ancak allah ölümü istemek günah dememiş mi ayetlerle bir çakışma oluyor o zaman ya da ben ayetleri yanlış anladım zaten ölümü istemek de intihar için niyet olduğundan bence günah olmalı  +rep   

  hayır öyle değil. allaha ulaşmak zaten ölmeden evvel istenen bişey. aksi halde istesek de istemesek de ölecez zaten. yani allaha ulaşmayı dile derken bu ölmeden evvel istenen şey. yani allaha ulaşmayı dile denildiği zaman bunun ölmeden evvel olduğunu anla. ok?
sadece farklı ifade edilmiş ama anlam aynı

anladım ben çok farklı düşünmüşüm  sağolun bilgilendirdiğiniz için..