Uzakdoğu'da bir Budist tapınağı, bilgeligin gizlerini aramak için gelenleri kabul ediyordu. Burada geçerli olan incelik, anlatmak istediklerini konuşmadan açıklayabilmekti.
Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı geldi.
Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.
Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzden kapıda herhangi bir tokmak veya çan, zil yoktu.
Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki Budist, kapıda duran yabancıya baktı.
Bir selamlaşmadan sonra sessiz konuşmaları başladı.
Gelen yabancı, tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.
Budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar suyla dolu bir kapla döndü ve bu kabı yabancıya uzattı.
Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz demekti.
Yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir gül yaprağını kabın içindeki suyun içine bıraktı.
Gül yaprağı suyun üstünde yüzüyordu ve su taşmamıştı. İçerideki Budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeriye aldı.
Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı.
Yorumcuyuz.Net Forumları Linklerin Ziyaretçilere Görülmesine İzin Vermiyor. Linki Görebilmek İçin Ücretsiz ÜYE OL veya GİRİŞ YAP
Dinlemek için tıklayınız...
Gülşen - İlgilenmiyorum
Ayrıldık sonunda başın göğe erdi mi? Zaten hep ayrıydık gittiğine değdi mi? Taptığın, yattığın benden daha güzel mi? Sahteydi her halin git temizle kalbini Bu aşk değil, yalan aşkım Adım gibi biliyorum Aldat dilediğin gibi sende İnan hiç ilgilenmiyorum
At savur at sevdayı biryere fırlat Bitti sayıp acıyı kaldır öyle at Sor,herkese sor acılar unutuluyor Ağlayınca gözlerinden silinmiyor Aşk her defasında bak bulunuyor Bırakırım zamanı öyle biraz da Sen olmadan da yine geçer nasılsa Hatırla bunları sakın unutma Diyordun ama o zaman gülüyordun Yanımdaydın,canımdaydın Şimdi nasıl geçer bu ömür?
Susma,söyle nasıl yaşar böyle insan! Susma konuş,hadi anlat büyük insan söyle bir aşk mı çare olurdu zaman mı? böyle kaldırıp atardık ya sevdayı!
susma söyle nasıl yapar bunu insan susma nasıldı anlat hadi ayrılırsam söyle hayat mı çare bulurdu kendinmi Böyle büyük aşklar böyle mi biterdi?
At silip at aşkları biryere fırlat Bitti say ki derdini kaldır öyle at Sor ne olur sor sen benden ayrılırsan Neolur düşümde bir ömrü durdursan Aşk her defasında bende ararsan Bırakırım kendimi öyle biraz da Sen olmadan da ben yaşarım nasılsa Hatırla bunları da sakın unutma Diyordun ama ozaman gülüyordun Yanımdaydın,canımdaydın Şimdi nasıl geçer bu ömür?
Susma hani aşk insanı zaten bulurdu? Susma hani yıllar aşka çare olurdu? Söyle yıllar mı daha hızlı bir kurşun mu Böyle sensiz hergün biraz yokoluşum mu?
İzmir kurtulmuş, çok tatlı bir yorgunluk, Ankara'ya hareket edecekler... Trene binerler ve kompartımana çekilirler. Ertesi gün, yaveri, Atatürk’ün kompartımanının kapısını çalar. Atatürk, yorgun, bitkin bir halde kravatını yıkamaktadır. Yaveri: "Paşam bu ne hal, hiç uyumadınız herhalde; niye böylesiniz", der. "Çocuk, kompartımanıma yastıkla battaniye koymayı unutmuşsunuz, kolumu yastık yaptım ağrıdı, setremi yastık yaptım üşüdüm, uyumadım kalktım", der. Yaveri: "Aman Paşam! Birimize haber vereydiniz; hemen size bir yastıkla battaniye getirirdik", der. Ve bir ülke kurtarmaktan dönen komutan tarihi bir cevap verir: "Geç fark ettim, hepiniz en az benim kadar yorgundunuz, hiç birinize kıyamadım. Önemli olan benim uyumam değil; milletimin rahat uyuması".
Annem kışlık elbiselerini giymişti.Postaneye gelmek ister misin dedi.Bizim semtin postanesi ,tek odalı,İki memurlu,küçük bir postaneydi.Hem deniz havası almış olursun kızım. Camideki güvercinlerle de oynarsın.Sıkılmışsındır televizyon seyretmekten… Annem yanına arkadaş arıyordu.Pekiyi gelirim dedim Babam da telefonda : “Çabuk gelin Pazar yerinde sizi bekleyeceğim “.demez mi .Pazara gitmeyi çok seviyorum.Pazarcıların çığırtkanca bağırmaları çok hoşuma gidiyor.Oyuncakçılar. Baloncular Nasıl sevilmez Pazar yeri “Oh pazara da gideriz” dedi annem Pazara gitmeyi çok sevdiğimi biliyor annem.Hemen çabucak giyindim . Annemle postaneye gittik.Postanede kuyruk vardı.Annem kuyrukta beklemeyi hiç sevmez... Üzülerek annem: -Kuyruk var .dedi -Sırayla mı gireceğiz ? -Evet kızım. -Kapı ne zaman açılacak ? -Saat on üç otuz ‘da -On dakika var.
On dakika beklemiştik.Kapı açılırken sevinmiştim. Bir hanım teyze: -Çok mu sevindin ? -Evet -Neden ? -Babam bizi bekliyor. -Bir yere mi gideceksiniz ? -Pazara gideceğiz -Pazara gitmeyi çok mu seviyorsun ? -Evet -Neden? -Pazarcı amcaların çığırtkanlıklarını seviyorum.Oyuncakçılar var.Baloncular var… -Annen oyuncak alıyor mu sana ? -Alıyor. -Böyle güzel kıza oyuncak alınmaz mı.Gözlerin ne güzelmiş senin… -Bak bileziklerim var, dedim. -Pek güzelmiş. -Babam aldı… Kuyrukta on birinci sıradaydık.Babamı biraz bekletecektik .Beni sıkıntı bastı.Son bahar olduğu için sıkı giydirmişti annem.Önce şapkamı çıkardım.Şapkamı elimde sallıyor ve şarkı söylüyordum.Annem “Sessiz ol “ dedi. Dinlemedim .Bir teyze azarlayarak: -Başım ağrıdı . “gürültü istemiyorum” dedi -Özür dilerim hanım teyze. O teyzeden çok korkmuştum.Şişmandı,sesi erkek sesi gibi kalındı.”Gürültü istemiyorum” derken annem bile korkmuştu.Kedi yavrusu gibi durmuştu annem.
Oh karşımıza bir kedi yavrusu gelmişti.Ben oyuncağımı bulmuştum. “Kedicik kedicik diye seslendim “gelmedi.Bir abla onu okşamak istedi kaçtı.Bir teyze Yavru kediler insandan kaçarlar,zorla yakalarsan tırmalarlar dedi.Uyarısından dolayı ona teşekkür ettim .Başı ağrıyan teyzeye sık sık baktım.İyi ki, bana bakmıyordu.Ondan öyle korkmuştum.Ne yapsam karışacak sanmıştım .Kalın kaşlarını çatınca ne çirkin oluyordu.Elindeki çantada ne vardı diye merak ettim.Keser mi beni …Sanki keser. Bıçağı var mıydı acaba .Ah böyle teyzeler olmasa.Sokakta da mı şarkı söylememeliyim .Sıra bize gelse de hemen gitsek diyordum içimden.
Yanımızdaki,bir amca torununa Postanede neler yapıldığını öğretmeye çalışıyordu: -Mektuplarımızı postaneyle göndeririz.Telefon faturalarımızı postaneye öderiz… -Ben biliyorum dede.dedi çocuk. Yine beni azarlayan teyze rahatsız olmuştu. -Şimdiki çocuklar büyümüş de küçülmüş .Bizim bile bilmediklerimizi biliyor onlar - Doğru söylüyorsun kızım. İçimden: “Korkutucu teyzeye neden kızım dedi bu dede.Neden korkutucu teyzeden ben ve annemden başka kimse korkmuyor…Korkutucu teyze ,dedeyi neden pataklamadı.Çantasında bıçağı yok muydu…Ben neden korkuyordum ,bir de annem .Annem belki de korkmuyor.Belki de korkutucu teyze melek kalpli bir teyzedir. ondan sadece ben korkuyorum . “Diyordum.
Yanıldığımı düşünsem de ,İşimiz bitse de hemen gitsek …diyordum Sıra bize gelmek üzereydi.Ah gelse.Şu teyzeden kurtulsam annem : -Ayşe şapkanı giy gidiyoruz, dedi. -Oh kurtulduk. Ödüm patlamıştı.Babamla gelecektim artık postaneye.O teyzeden babam korkmazdı …
YORUMCUYUZ.NET Sitemize üye olarak hizmetlerimizden en iyi sekilde yararlanabilir ve forumda ücretsiz yazar olabilirsiniz.
10 saniyede üye olmak için tıklayın.
| 
Konuları Göster
