Unutulmuş besteler
Karanlık ruhlar gibi
Öyküsü uzun
Sözden çok harf gibi
Masallardaki düşler gibi
Şiirdeki o eşsiz duygu,
Hayallerimizdeki o masumluk gibiydiler

Ruhlar;
Son sözlerini
Sevinir gibi söylediler

Yaşama sevincini kaybeden
Rüyalar gibiydim
Keşke diyesim olur
Ancak bir'işe yaramaz...

bir'resim çizdim
Yaşamdaki ümitler...
O birbirinden mükemmel
Düşler
O resmi kaybettim
Biri çaldı
Tıpkı
Hiçbir suçu olmayan
Düşlerim gibi...

Yanıtsız
Bi'soru gibiydim
Şıkları olmayan
Yanlış götüremeyen
Sınavda çıkmayan bir soru

Umutsuz yaşam sürecinde
Bir tüy gibiydim
Hafif ve her yere konan
Korkardım
Yıpranırım diye...
Yıpratmadılar
Peşimde koşanlar

Özledim
Hayatı
Düş kurmayı
...

Ama ne yazık ki
Çalınanlar
Bir daha geri gelmezler
Geride kalanlar gibi
Özlenirler
Ama gelmezler!..