Bunlar” diye kast ettiğim sınıf, yeryüzünde hiçbir topluma ayak uyduramayan, her ülkede olduğu gibi bizim ülkemizde de bulunan bir kısım arızi sol zihniyetli tiplerdir.
Böylelerin yani geçen günlerde Karabük belediyesinin para karşılığı davetlisi olarak giden ve halka, devlete isyan eden bayan ve onun gibi bay ve bayanların; “doğruyu görme, güzeli sevme, iyilik ve şefkat” adına vücut kimyaları asla çalışmaz.
Bu tipler, öncelikle kendileri sonra çevrelerindeki herkesle kavgalıdırlar. Bir tek votka, rakı, şarap ve diğer alkollü içeceklerle buluştukları ve onlarla hemhal oldukları zaman kıyaktırlar. O da beynin uyuşma süresi geçinceye kadardır. Ayıktıkları zaman tekrar kendilerine ve başkalarına dünyayı Cehennem etmek üzere mesaiye başlarlar.
Dünyanın her yerinde ve her millette böyle arızi tipler vardır, bizde de pek çoktur. Allah’a şükür ki, toplumumuz böyle tiplerin arıza olduklarını bilir ve onları kaale almaz, çevresinden hemen savuşturmaya çalışır. “Ne de olsa insan” diye bakar.
Her türlü değerlerine küfredenlere bile biz millet olarak böyle bakarız. İşte milletimizin büyüklüğü bunları çılgına çevirdiği için, onlar da her fırsatta küfretmeye, hakaret etmeye ve aşağılamaya hızla devam ederler. çünkü başka türlü ekmek yiyemezler.
İlgili şahıs, kendisini destekleyen bir kısım medyaya demeç verirken, “Madımak” olayına vurgu yapmış. Sivas halkı da toplumumuz da pek ala bilmektedir. Sivas olaylarını başlatanlar ve böyle bir sonu hazırlayanlar, oteldeki arıza tiplerdir. Apaçık ortada olan böyle bir olayı kendileri ve onları destekleyen medya dışında kimse saptırmamaktadır.
Mesela bu ve benzeri tiplerin, bugüne kadar toplumun hangi değerlerini paylaştığı görülmüştür. Hangi hayır hizmetinde bir kuruşları veya hizmetleri vardır. Milletimizin hangi değerlerini paylaşmışlardır ve ön ayak olmuşlardır. Bir yoksula, bir fakire, bir öğrenciye, yardıma muhtaç kişi ve kişilere, bugüne kadar nasıl bir katkıları olmuştur?
Toplumumuzun örf, adet, gelenekleri ve inanç değerlerinde; “Ekmek yediğin sofraya ihanet edilmez” diye bir kaide vardır. Misafir olarak çağrılan yere saygı, sevgi ve muhabbet beslenir ve asla sözlü ya da fiili kötülük yapılmaz.
Davet edildiğiniz bir topluluğun karşısına çıkarken, kendi düşüncelerinizi hakaret ederek, küfrederek değil, kendinize inanıyorsanız adam gibi medenice açıklarsınız. Kabul görürse görür, görmez ise, sineye çekersiniz. Demek ki, kabul edilmiyorsa siz çok bilen değil, halk çok bilen demektir.
Ama bu arızi tiplere göre bu millet bir şey bilmez. Yıllarca kandırılmıştır, aldatılmıştır, hor görülmüştür, halk beceriksizdir, cahildir, kendi kendini yönetme becerisi yoktur, Bir tek malum arızı tipler bilir ve onların dediği mutlak doğrudur.
Şimdi aklıselim herkese soralım, “Böyle düşünen tiplere dünyanın hangi topluluğunda prim verilir ve adam yerine konulur.?” Bizden başka hiçbir toplumda prim verilmez. Prim verince de işte böyle adamı tepeden tırnağa mor ederler, rezil ederler. Bizde de prim verilmesinin sebebi; “Yaratılanı Yaratan'dan ötürü hoş görme” ilkesidir.
Karabük Belediye Başkanının yaşadığı şoka aslında sevindim. “İyi oldu” diye içimden geçirdim hatta sesli düşündüm, şimdi de yazıyorum. Karabük gibi Türkiye’nin en önemli sanayi şehrine belediye başkanlığı yapan birisinin, ilgili şahıs ve şahısları tanımaması, davet edilip edilmemesi gerektiğini bilmemesi kabul edilemez.
Arızalı olanlar hep böyle tipler değil elbet. Sadece Karabük Belediye Başkanını işaret ederek söylemiyorum, bizde de benzeri arızalar var. Bir kısım insanlarımıza küfredenler her zaman baş tacı edilmişlerdir. Bu örnekleri hükümet ve bazı belediyelerde görmekteyiz.
Mesela Arif Sağ adlı bir şahıs, Almanya’da İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve hükümete ağza alınmayacak küfürler etti, adam kıymete bindi. Fazıl Say denilen başka bir şahıs, “Gidiyorum” dedi, belediye sayesinde yurtiçi ve yurtdışı konserleriyle köşe oldu. Kimin arıza kimin arıza olmadığını bilmemek için allameyi cihan olmaya gerek yok. “İştir kişinin ayinesi, lafa bakılmaz” sözüne müracaat edilse yeterli olur.
ALINTI HÜSEYİN ÖZTÜRK

hep aynı senaryo hep aynı fikir değil mi solcumu bırak ya dinsiz solcumu bırak ya kavgacı solcumu bırak ya küfreden kişiler.sen veya senin zihniyetlerin mi solculara yaratılanı severiz yaratandan ötürü diyorsunuz senelerdir babalarınızdan gördüğünüz duyduğunuz solcumu allahsız işte sözlerini küçüklüğünüzden beri kafanıza kazıyan kim.oturup solculardan dert yanacağına ülkeni bu duruma getiren SAĞCI iktarlarınızı niye hiç sorgulamıyorsun?sanki hep solcular bu duruma getirdi bu ülkeyi.ya alışmışsınız işte KOYUN gibi güdülmeye sonra solcular şikayetçi oluyor değil mi.genellemeler yapıyorsun en tuhaf olanı ne biliyormusun herkesi aynı kefeye koyuyorsun ama ben gündüz nutuklarıyla ALLAH DİN KİTAP deyip aynı gece içip bu değerlere küfür edenleride gördüm.sen madımak otelinde insanları diri diri yakan zihniyeti savunuyor sonrada kalkıp bana YARATILANI SEVERİZ YARATANDAN ÖTÜRÜ lafıyla kendini iyimser göstermeye çalışıyorsun bu ne biçim anlatyış böyle düşünen bir kişi insanları diri diri yakma hakkını kendinde nasıl görür.tüm yapılanlara karşı ben senin yaptığın solcu genellemelerine sağcı yada islamcı düşünenleri ayne kefeye koyup yargılamıyorum neden mi bir gün sen ve senin gibi düşünenlerinde bu ülkede koyun olmadıklarını anlayıp insan olduklarını hatırlayacakları umududur.

işte tipik bir AKP zihniyeti kadıncağızı  belediyenin parasıyla davet ediyorsun sana ve AKP teslimiyetçi zihniyetini eleştirince kıyametler kopuyor kadının mikrofonu kapatılıyor faşizanca bir  tutumla oradan kovuluyor bir düşünsenize o  belediye başkanı ülkenin sağ kültüründenmi geliyor kesinlikle hayır o ancak nazi almanyasını benim ülkeme taşımak istiyen faşist bir kültürün ürünüdür burada ona sağcı söylersem milliyetçi vatansever sağa hakaret etrmiş olurum....................

Kalbe danışmak
 
Mahlûk olan her şeyin bir sınırı olduğu gibi, aklın da bir sınırı vardır. Aklın, sınırlarını ne kadar zorlarsa zorlasın, mahiyetini kavrayamayacağı pek çok olguyla karşılaşması mukadderdir.
Bir konuda karar vermeniz gerektiğinde; bilgi ve aklınızın ortaya bir çözüm yolu sunmadığı oldu mu hiç? Tabiî ki “Evet” diyeceğinizi, sınırlı aklımla ve göreceli tecrübemle biliyorum. çünkü her insanın karşılaştığı kaçınılmaz bir durumdur bu.
Mutlak ve kâmil bilgi Allah’a, eksik ve sınırlı bilgi ise insana mahsustur.
Allah ganidir, insan da O’na muhtaç mahdut bir varlık. Bu realite, hayatımızda her dâim farklı şekillerde tezâhür eder. İnsanı kendi âciziyetine her dâim şâhit kılmak üzere.
âciziyetini bilmek ve mükemmelliğin behemahal Allah’a ait olduğunu kabul ve ikrar etmek de İslâm tasavvurunda önemli bir kulluk çeşididir.
Bir taraftan Allah’ın sonsuz bilgisi karşısında teslimiyetini hissedeceksin, bu O’nu tenzih makamıdır, bir diğer taraftan da yine O’na sığınarak çözüm arayacaksın, bu da ânı gelmiş kendine has bir ibâdetin zaman ve mekân içinde ikamesini anlatır.
Bilgiye ihtiyaç hisseden insanın ilk yaptığı şey; verili kaynaklara, şahsi tecrübeye müracaat etmektir.
Bunları aşan yahut bunlara rağmen bir yol bulamayan Mü’min insan, Nebevî öğretide olduğu gibi kendine danışır.
Nefsinde; Allah’ın nûrunun izlerini arar..
Efendimiz, kendisine, “el-Birr” (İyilik ve güzel davranış) ve “el-İsm”i (Kötü ve günah içeren ameller” birbirinden nasıl temyiz etmesi gerektiğini sormaya gelen Ashab-ı Kiram’dan Vâbisa’ya meâlen şu cevabı vermişti:
“Kalbine ve nefsine danış, zira, iyilik; yaptığında nefsinin mütmain olduğu davranışlardır, kötülük ise nefsine itici gelen, yaptığında göğsünün daraldığını hissettiğin amellerdir.”
(Müsnedi Ahmed: 4/228, hadis no: 18035)
Bu hadisten, nefsin de bir bilgi kaynağı, kendisine danışılacak bir yetiye hâiz olduğunu öğreniyoruz.
Ne zaman? Vahyin sunduğu bilginin açık olmadığı, insan tecrübesinin eksik kaldığı durumlarda.
Bu tür hâllerde Nebevî tavsiye, yukarıda görüldüğü üzere, insanın kalbine ve nefsine bakması, yüreğini avuçlarının içine alıp, çözümü orada tecelli eden temâyülde araması gerektiği noktasındadır.
Buradaki nefsin nefs-i emmâre (insanı kötülüğe sevkeden hayvanî nefs) olmadığı, nefs-i mutmainne (iyiliği kötülükten ayıran, huzura ulaştıran ve onu emreden nefs) olduğu âşikârdır. Bir diğer ifade ile, güzeli ve çirkini akleden nefstir. Metafizik âlemle ilişiğini kesmiş, nesnelere salt seküler pencereden bakan tefessüh etmiş nefis değil.
Nefs-i mutmainne, kendine danışan insana fıtratın özünü koruduğu nisbette yol gösterir. Fıtrat ise, mânevî âlemle irtibatının yoğunluğuna paralel kesbettiği arınma ve rikkat ölçüsünde mürşittir. Tahrip edilmiş, kimyası bozulmuş, kıblesini şaşırmış ve böylece şuurunu yitirmiş nefsin bu nimetten fazla istifade edemeyeceğini anlatmak ise zâid kaçar.
İnsan vicdanı, yaratılıştan iyiyi ve kötüyü ayırt edecek donanıma sahiptir. Kimilerinde bu donanım Vâbısa (ra)’da olduğu gibi faal iken, kimilerinde ise işlevini yitirmiştir veya oldukça zayıftır. Derûnlardan gelen ses, sahibinin istikametinin kalitesine ve kıvamına göre karanlıklara ışık saçar. Bu da şu demek; kendisine danışılması tavsiye edilen nefis, yakîn nuruyla parlatılmış nefstir.
Modern seküler aklın idrakte zorlandığı bir durumdan bahsettiğimizin farkındayız şüphesiz.
çünkü düşünme faaliyetinin salt beyin merkeziyle sınırlı olduğu sanılır o algı dünyasında.
Bundan dolayı onlar, kalbten psiko-entelektüel faaliyetin merkezi diye bahsettiğimizde, olumsuz tepki verirler.
Kalb denince de göğsümüzün sol tarafındaki organı anlarlar. Hâlbuki, tefekkürün merkezinden kasıt kalble ilişkili, ruha mündemiç mânevî merkezdir.
Düşünce faaliyetinin merkezi olarak beyni gören bu kısır yaklaşım, zaman zaman kendine danışmaktan da kurtulamaz.
Yaptıkları, aklî muhakeme değil, derûnlardan gelen bir hise tabi olmak değil midir?
Konuyu fazla dağıtmadan öze dönelim. İnsan, ruhuna üflenen bilgi kaynaklarının ne kadar farkında? Bunları maksimum düzeyde kullanabiliyor mu? Bu yönünü geliştirebileceğinin farkında mı?
üç ayları idrake başladığımız bir bereketli iklimin eşiğindeyiz. Nefs-i mütmainnenin metafizik âleme kanat açması için büyük bir fırsat mevzubahis olan.
Allah’tan korkan bir kalb, günah karşısında, Allah’ın hoşnut olmayacağı tavırlara yönelik uyarı titreşimleri gönderir.
Deniz feneri rolü üstlenir nefis, sisli iklimlerde. İnsan, bu yönünü en iyi bu aylarda takviye eder.


 

şu chp zihniyetinin, acaba neden biz iktidar olamıyoruz diye bir gayesi, bir düşüncesi ,olamazmı ,yoksa yaşar nurinin dediği doğrumu, acaba seçim arefesinde sayın baykalın oh iyikide kazanamadık dediği mesele hani . ha eyer doğru ise, ey chp yi bana savunan arkadaşlarım, biraz insafa gelinde bizi bırakın birazda kendi içerinizdeki olumsuzlukları gündeme getirerek, birazda kendinizi sorgulayın,  ve sorun yahu sahi biz neden iktidar olamıyoruz, diye bir sorun hele , ve yine sorun acaba biz neden kendi içerimizden şöyle bu milletin inancıyla örfüyle adetiyle gelenekleri ile özdeşleşecek bir lider neden çıkaramıyoruz diye bir sorun, mustafa sarıgül gibi bir dahiyi neden içerinizde barındıramadığınızı bir sorgulayın, ondan sonra iktidarı çamurlayın dostlar olmazmı.

MESELA     TAYYİP ERDOĞANIN DÜŞMANLARI ONLARIN DOSTUDUR........................

		Alıntı:			miricizade tarafından gönderildi.
	MESELA     TAYYİP ERDOĞANIN DÜŞMANLARI ONLARIN DOSTUDUR........................

Çok yanlış bir mesaj  TAYYİPLER VEYA ÖTEKİLERİ BU HANIN SADECE YOLCULARIDIR, GELİP GEÇERLER,  PİREYE KIZIP YORGAN YAKILMAZ DOSTUM. BİZ HALK OLARAK HANCI, TAYYİPLER BAYKALLAR İSE YOLCUDUR, GELİP GEÇERLER,