öyle bir düş ki gördüğüm!
gerçek olduğu kadar acı verdi kalbime...
senin için çarpan gönlüme.
nasıl böyle yanar içim,
nasıl dayanır herşeye rağmen...
çözemedim bir türlü, anlayamadım...
öylesine huzursuzsunki içimde,
bunca yıl sana nasıl katlandım!
vazgeçmek bir yana dursun
her geçen gün daha da bağlandım
unutamam artık!
hiçbirşey yokmuş gibi davranamam...
varsın!
içimde bitmez tükenmez bir ağrısın...
isterdim ki birgün,
sadece birgün benim yaşadıklarımı;
ne eksik ne fazla sende yaşayasın...
en çok gecelerden korkuyorum
çünkü uyutmuyor,uyuyamıyorum...
beni seninle yalnız bırakıp gittiği an,
o gücüm yetmeyen savaşa giriyorum!
seninle...
senin umursamazlığınla,
beni aldırmaz halinle...
ama her seferinde yeik düşüyorum
ama yinede seni unutamıyorum!
bu, önrüm boyunca böyle sürecek!
istesen de istemesen de...
farketsen de etmesende
bu kalp peşinde güçsüz;
umutsuz,
hatta gurursuz sürünüp gidecek...
görsen de görmesen de,
ha bi de kabul etsen de etmesen de...
beni bir an olsun sevmiş olduğunu bilsem
buna bir inanabilsem...
belki o bile yetecekti bana
ne vardı sanki bırakıp gidecek?
sevilmek insana bu kadar mı ağır geliyor
o zaman hiç sevilmeyesin
sevilmeyesin ki bu yükü taşımak zorunda kalmayasın
bak yine seni düşünüyorum...
hep bu aşk sürüp gidecek sanıyodum
gölge düşmez asla
(hani filmlerde olur ya)
gitmez benden, gidemez, o da seviyoo...
sahi!
hani seviyodun?
ben unutamıyorum sölesene sen harbiden nasıl unuttun?
belkide çoktan başkasını buldun
buldun da mı böyle mutlusun
bigün o da bitmeyecek mi sanıyosun
sonra yine mi başkasını bulursun???
yolun açık olsun...
aslında kime gidersen git
sende bi kere de olsa beni anacaksın
adım geçicek
o bile yeticek bana
kime gidersen git biticek
kimi seversen sev;
sana sen gibi gülecek!
ben zaten bitmişim
sıra sana da gelecek
ama belki de bunların hiçbiri olmassss
sen daha sevmeyi bilmiyosun...
bu yüzden harcadın ya beni
neler çekeceğimi düşünmeden
bende hiçbişey bırakmadan
ardına dahi bakmadan çekip gittin ya hani
unutabilir miyim hiç
unuttu dese bile dilim
gözlerim ele verir
hiç böylesine aşk acısı çekmemiştim...
bigün tamamen başkasının olursan eğer
şimdi unutamıyodum ya en azından
işte o gün!..
...
bilmiyorum
ölürüm dicektim ama
düşündüm de
sen uğruna ölmeye bile değmezsinki
ben seni haketmiyorum dediğin gün
sana hak vermemiştim
senin için herşeye değer demiştim
nerden bileyim
zaten o günden sonra değiştin
o günden sonra ben gerçekleri öğrendim
sevgisiz kalmayı
sensiz ama asnda kimsesiz olmayı
herşeyimin sen olduğu düşünülürse
sen gidince hiçbişey kalmazki elimde...
yani sen sadece seni alıp gimedin benden...
bigün seni unutacağımı bilsem;
çıkar karşına
seni ne söliceğini bile bile
'seviyorum oğlum' derdim
hoş demedim değil ya!
olsun, ben bi kez daha derdim
gurur diye bişey kalmadıki bende;
heni herşeyimdin ya...
sen benim ne yaşadığımı bilmiyosun...
bilsen!
biliyorum aslında bilsen de bişey değişmeyecek
olsun,yine de bilmeni isterdim
en azından anlardın
anlamasanda
hiç olmazsa dalgaya almazdın
bu da bana
kendimi kandırmaya yeterdi...
artık çok geç!
sen gerçekleri görsen bile
deiğşen bi tek zaman olucak
ve o zaman bile yetmicek yetmedi de..
ne ben ne bi başkası
kim olursa olsun seviyosa eğer gerçekten
kimse değiştiremez bu gerçeği zaten
kimse öyle kolay atamaz seviğini yüreğinden
sevmek yürek ister o yüzden
sevmek zaman ister
sevmek istediğini elde edince
seveni de kendini de zamanla mahfeder
sonuçsa sadece KADER
kimbilir!
belkide herşeye rağmen, aşk için tüm bunlara değer...
bu şiiri orta 1 de yazdım 6. sınıf diim...
hem bi anı hem kendi kanımca bana ait bi eser adı eser oldu benim için çünkü ben 60 yaşına da gelsem ben bunu dün yazdım eser ama dün yazdım...(şimdi liseyi bitirdim)
